Hoi Dagboek.

Nachtmerries Hoi Dagboek, ik ben dood.

Het boek:
Het boek is een normaal soort en grootte boek. Het heeft de maten van 22 bij 15 cm. Het boek is zo’n 119 pagina’s dik. Het lijkt dus dik, maar valt best wel mee. De kaft is een hardcover kaft met daarop de naam van de auteur, de titel en een jongen die verschrikt kijkt naar een boek waar een hand uit komt. Er zitten geen illustraties in dit boek.

Het verhaal:
Alex is een doodnormale jongen die elke dag naar school moet. Op school gaat het goed. Hij kan goed meekomen in de klas, maar hij heeft wel een gruwelijke hekel aan Tessa gekregen. Zij doet alles altijd goed, haalt de beste cijfers en nog nooit heeft hij iets gewonnen met wedden met haar. Zij wint altijd.
Op een dag heeft hij een plan en verteld het aan zijn 2 vrienden, Chip en Shawn. Hij moest een opstel schrijven voor school en had dat in dagboekvorm gedaan. De juf vond dit wel goed, maar vond niet dat het een 9 waard was, maar een 7. Dit vond Alex wat minder, want zo had hij weer een weddenschap verloren met Tessa. Maar toen zei de juf dat hij maar een echt dagboek bij moest houden en die aan het einde van het jaar in moest leveren en zo hebberig als Tessa is gaf zij gelijk een vraag aan de juf: Mag ik er ook één schrijven? En zo maakt hij een nieuwe weddenschap met haar. Hij wed dat zijn dagboek spannender is dan die van haar.

Fragment:
Ik begon te rennen. Ik raakte buiten adem, maar ik rende door. Tegen de tijd dat ik in mijn kamer was had ik pijn in mijn rechterzij. Ik trok het dagboek uit de la en bladerde naar de tweede bladzijde, de bladzijde voor vandaag.
Ik ging met mijn vingers langs de regels tot ik bij de eindstand van de wedstrijd kwam. Ja hoor, de eindstand in het dagboek was 34-32. Het stond er goed. Ik had de weddenschap met opzzet verloren, weet je. Ik had met opzet op de verkeerde score gewed en ze laten winnen.
Het idee erachter was dat ik ze allemaal wilde beetnemen. Ik wilde dat ze dachten dat ik gek was, dat ik totaal geen verstand van basketbal had. Dan zouden ze de volgende keer niet wantrouwig zijn.
De volgende keer zouden ze zeker mee doen met welke weddenschap ik ze maar aanbood. En ik zou met ze afrekenen.
Ik sloeg het dagboek dicht en drukte een dikke zoen op het omslag. Ik voelde me goed.

Mijn mening:
Een heel leuk en spannend boek met een heel leuk verhaal er in. Een verhaal over een dagboek die iedereen wel zou willen hebben. Een dagboek die je de toekomst geeft. Niet altijd de toekomst die jij wilt, maar toch meestal wel met een goede afloop, tenminste dat denk je. Het is ook best wel raar om te lezen dat er in het dagboek iets staat, terwijl Alex er niks in schrijft en het staat ook nog eens in zijn handschrift geschreven. Hij kijkt er in en dan staat erop een gegeven moment iets in en aan de hand van dat kan hij dus weddenschappen afsluiten of andere dingen doen. Maar is het eigenlijk toch wel zo verstandig om iets te lezen wat er nog moet gebeuren en dan kan je denken dat je een dagje thuis blijft, zodat je dan denkt dat er niks gebeurt, maar dan heb je het gewoon mis of tenminste Alex heeft het dan mis. Wat het dagboek schrijft, dat gebeurt. Toch?
Onze zoon vond het toch best wel heel erg spannend. Wat zou er nu weer in het dagboek staan en wat zou Alex proberen te doen om het wel of niet te laten uitkomen? Aan de ene kant wou hij ook wel zo’n dagboek hebben, dat gewoon uit z’n eigen al schrijft, want hij vind schrijven nou niet echt zijn grote hobby..