Dit was hem dan mijn eerste halve marathon!

14.03.2011

Voordelen:
Goede organisatie, mooie loop .

Nadelen:
De man met de hamer was er ook !

Pestman

Pestman

Over mij:

Lid Sinds:19.01.2005

Reviews:1204

Leden die jou vertrouwen:194

Deel deze review via

12 Ciao-leden hebben deze review gemiddeld beoordeeld met Zeer Behulpzaam

Zoals sommigen van jullie wel weten ben ik afgelopen winter aan het trainen geweest voor een halve marathon. Afgelopen weekend was het da eindelijk zo ver, in Kampen heb ik mijn eerste halve marathon gelopen.

De weg naar 21,1 km!

September 2009 begon ik et hardlopen, ik had me opgegeven voor de beginnerscursus hardlopen bij de plaatselijke sportschool. In drie maanden werd je op verantwoordde manier naar een afstand van 5 km geholpen. Half December 2009 liep ik dan ook mijn eerste 5 km prestatieloop in Putten. Ik had de smaak zo te pakken dat ik zelf door ben gegaan en in maart 2010 liep ik, wel met moeite mijn eerste 10 km in Kampen. Hierna was het hek van de dam en was er bij mij geen stoppen meer aan, dit resulteerde in mijn eerste 10 Engelse mijlen in September 2010 liep ik samen met mijn zoon de Dam tot Dam loop in Amsterdam (16 km). Ik besloot door te gaan voor een halve marathon en hieronder mijn verslag van deze loop.

De week er voor:

De week voor deze halve marathon was zwaar, omdat et net verstandig is om vlak voor een lange loop nog echt te trainen mocht ik slechts korte trainings loopjes doen. Ik was niet gelukkig, waar moet ik mijn energie nu in kwijt? Nergens in werd me van verschillende kanten gezegd, je moet energie sparen voor de grote dag. Nou dat resulteerde dus in een stuiterend kereltje dat op punt van ontploffen stond bij de start.

De grote dag zelf:

Tot overmaat van ramp werd me vlak voor de start nog even verteld wat ik allemaal wel en niet moest doen. Zo moest ik vooral rustig van start gaan dus achteraan in het startveld gaan staan. Uitlopen was belangrijker dan een goede tijd zetten dus niet te veel naar de stopwatchstand schakelen op mijn Nike sportband. En man met de hamer stond langs het parcours, het was alleen afwachten wanneer ik aan de beurd was om een klap met die hamer te krijgen. Pfff, was ik hier wel klaar voor…

Het startschot valt:

Om precies 11.00 uur viel het startschot en we mochten weg, de eerste 5 km liep ik mee met een collega van de sportschool die de 10 km ging lopen, zo kon ik in elk geval niet te snel straten. Langs de langzaam omhoog lopende weg van Kampen richting Dronten liep het dus gezellig en soepeltjes naar de splitsing van de 10 en de halve marathon. Vlak voor de splitsing was het nog even elkaar bemoedigen en vanaf dat moment stond ik er alleen voor. Wat en mooi stuk wam er na die splitsing zeg, we liepen een bos in en overal hoorde je vogeltjes fluiten, vlak voor me liep een vrouw en daar kon ik wel even bij aanhaken. De automatische piloot kwam er nu zo ongeveer aan en de roes van het lopen stond klaar om me de komende kilometers op sleeptouw te nemen. Ik kwam in mijn cadans en het ritme gaat bij mij dan automatisch iets omhoog. Aan het einde van de ruim 10 km bos had ik al een paar lopers in weten te halen en vroeg me af of ik de man met de hamer al voorbij was en hij me misschien gemist had, dat zou toch mooi zijn? Nu kwamen we langs de weg terug naar Kampen en ik wist dat die tot aan Kampen alleen nog maar lichtjes naar beneden ging. Ik wist alleen niet dat we vlak voor het einde nog een keer een rondje door het bos moesten maken en laat dat rondje nu net ook nog eens een klim zijn. Daar stond hij dus, de man met de hamer, alleen had hij speciaal voor mij wel een erg grote hamer uitgekozen. Aan het einde van de klim zat ik er dan ook totaal door heen en ik moest nog net iets meer dan 2 km. Het werden een paar zware laatste kilometers maar er stond nu weer volop publiek die je naar de finish hielpen. Vlak voor de laatste bocht bij de atletiekbaan werd me nog om een eindsprintje gevraagd maar dat zat er echt niet meer in. Mijn vrouw en twee collega’s van de sportschool stonden me bij de finish op te wachten en schreeuwden en klapten me over de eindstreep heen. Mijn eindtijd? Deed er niet toe toch, ik was zelf dan ook zeer blij met een tijd van 1 uur, 59 minuten en 51 seconden.

Verzorging:

Tijdens het lopen stonden er om de 5 km steeds weer water, thee en sportdrankposten met gelijk er achter een post waar je een stuk banaan kon aanpakken. De verzorging was dan ook prima in orde. Op alle oversteekplaatsen stonden verkeersregelaars die er voor zorgden dat de lopers niet hoefden te stoppen, ook EHBO posten waren er over het hele parcours aanwezig. Je kunt dus zeggen wat je wilt maar voor de 8 euro inschrijfgeld heb je een prima verzorgde en tot in de puntjes georganiseerde halve marathon kunnen lopen. Atletiek Vereniging Isala ’96 heeft een prima prestatie naast de baan neergezet.