Doodgaan is geen feest: over doodgaan, cremeren en rouwen
09.04.2012 (11.04.2012)
Voordelen:
Een handreiking om een kind te informeren over een crematie, inleiding bestemd voor volwassenen
Nadelen:
Geen
Aanbevelenswaardig:
Ja
  Wolfje02
Over mij:
Lid Sinds:23.11.2008
Reviews:1310
Leden die jou vertrouwen:131
15 Ciao-leden hebben deze review gemiddeld beoordeeld met Uitzonderlijk
Doodgaan is geen feest: over doodgaan, cremeren en rouwenInleidingEr zijn meer prentenboeken met als onderwerp de dood, maar in bijna al deze boeken is sprake van een begrafenis. Op dit moment bestaat meer dan de helft van alle uitvaarten in Nederland uit crematies, veel rouwende kinderen krijgen dus te maken met een crematie. Het boek is gemaakt als handreiking bij het informeren van kinderen over de crematie. In het boek vind je ook een praktische en feitelijke informatie over het onderwerp.
Gegevens van het boek- Titel: Doodgaan is geen feest: over doodgaan, cremeren en rouwen
- Tekst: Riet Fiddelaers-Jaspers
- Illustraties: Jet Willems
- Uitgeverij: In de Wolken, Heeze
- Jaar: 2011 (2e druk, 1e druk: 2003)
- Pagina’s: 35
- ISBN: 978 90 77179 10 9
- Genre: kinderboek, prentenboek
- Prijs: rond de 15 euro
Over de schrijver, Riet Fiddelaers-JaspersRiet Fiddelaers-Jaspers (1953) is trainer, adviseur, opleider, rouwtherapeut en auteur. Ze is de oprichter van In de Wolken. In de Wolken richt zich op verliessituaties die ontstaan door het overlijden van een belangrijke ander. Er worden brochures, boeken en andere materialen ontwikkeld voor rouwenden. De Wolken is met name gespecialiseerd in rouwende kinderen en jongeren.
Over de illustrator, Jet WillemsIk kan geen informatie vinden over Jet Willems en heb daarom een mail verstuurd naar In de Wolken. Als er een reactie volgt zal ik de informatie toevoegen. De illustraties zijn erg mooi.
Titelverklaring van Doodgaan is geen feestKinderen hebben soms niet in de gaten hoe ernstig een overlijden is. Er komen veel mensen langs net als bij een feest. Ook krijgen kinderen vaak cadeautjes om het verdriet wat te verzachten. Maar daarna komen kinderen er achter dat doodgaan helemaal niet leuk is, degene die dood is komt nooit meer terug.
De inhoud van het boek Voor woord voor volwassenen/de grote mensen
Veel mensen vinden het uitleggen van een crematie moeilijker dan het uitleggen van een begrafenis. Het verhaal
Ieder 'hoofdstukje' heb ik gevat in een paar zinnen:
- Julia en Stijn begrijpen er niets van, er is heel veel visite en het lijkt wel feest. Maar niemand is vrolijk want papa Peter is dood.
- Mama zit aan tafel en huilt. Een mevrouw helpt haar om een brief te maken om mensen te laten weten dat papa dood is. Mama kiest een kist voor papa Peter, want als je dood bent ga je in een kist.
- Mama vraagt aan Julia en Stijn of een mooie tekening voor papa willen maken. Dat willen ze graag maar kan papa hun tekening nog zien en wat is dood eigenlijk?
- Ze mogen naar papa toe. Hij ligt gewoon op een bed, maar hij kan niet meer praten en niet meer knuffelen, geen grapjes meer maken en ook niet meer boos worden als Julia of Stijn stout zijn. Hij voelt niks meer omdat hij dood is.
- Julia en Stijn weten niet wat dood is, ze denken dat papa nog terug kan komen. Maar mama vertelt hen dat als je dood bent, je nooit meer levend wordt. Papa is nu zo koud als melk uit de koelkast. Julia en Stijn mogen papa even knuffelen, Julia durft niet zo goed, Stijn wel.
- Papa gaat voor altijd weg, Julia en Stijn leggen hun tekeningen bij papa in de kist. Ze leggen ook een knuffel neer, dan is papa niet zo alleen. Julia en Stijn mogen helpen de deksel op de kist te leggen en ze mogen de schroeven er in draaien.
- Er komen heel veel mensen, iedereen luistert naar de muziek en er is iemand die iets over papa vertelt.
- Papa wordt gecremeerd, de kist met zijn lichaam gaat in een grote oven. De oven is erg heet, zo heet dat de kist en het lichaam van papa verbranden. Maar papa voelt daar niets van, hij is dood en heeft zijn lijf niet meer nodig.
- Van het lijf van papa blijft alleen een bergje as over, die as gaat in een soort vaas. Zo’n vaas wordt urn genoemd. De urn kun je begraven, of in een urnenmuur zetten of thuis bewaren.
- Julia en Stijn zijn verdrietig, waar is papa nu? Julia heeft buikpijn van verdriet, Stijn is heel boos en wil dat papa terugkomt.
- Julia gelooft dat papa bij de sterren is, Stijn weet dat niet zo zeker, misschien is papa wel in de hemel. Stijn en Julia praten wel eens tegen papa, jammer dat hij niks terug kan zeggen.
- Julia en Stijn missen papa steeds meer, mama is ook vaak verdrietig. Er is een lege stoel aan tafel, mama kookt teveel eten, papa’s jas hangt nog aan de kapstok. *Julia en Stijn snappen dat niet, hij komt toch niet meer.?
- Stijn wil mama troosten en Julia helpt mama mee. Ze praten over papa en kijken foto’s, dat is fijn. Maar soms willen ze niet praten of foto’s kijken, dan worden ze verdrietig.
- Papa is al een poosje dood, mama zorgt heel goed voor Julia en Stijn. Papa kan nooit meer terugkomen, maar Julia en Stijn zullen hem nooit vergeten.
Praktische en feitelijke informatie over cremeren
Na het verhaal volgt een bladzijde met praktische en feitelijke informatie: hoe leg je uit wat cremeren is. Het is belangrijk dat kinderen weten dat iemand die dood is zijn lichaam niet meer nodig heeft. Zijn lichaam is eigenlijk een omhulsel, een huisje, waarin hij gewoond heeft. Uitleg over hoe cremeren precies gaat. Laat je bij het uitleggen niet leiden door je eigen angst staat in het boek, maar stem het af op het kind en doe het met liefde en aandacht.
De tekst en de illustratiesHet is een vierkant boek met op de voorkant een afbeelding van twee kinderen. Het meisje maakt een tekening, het jongetje staart voor zich uit. Ook het meisje lijkt in gedachten. Om de afbeelding een kader met daarin sterren. In oranje letters de titel van het boek: Doodgaan is geen feest. Daaronder: Over doodgaan, cremeren en rouwen. Achterop staat vermeld voor wie het boek is bedoeld en dat het een voorleesverhaal is voor kinderen van ongeveer drie tot acht jaar. Op iedere linkerpagina vind je potloodtekeningen in pasteltinten, op veel illustraties komen Julia en Stijn voor. Op twee tekeningen komt de overleden vader voor, hij ligt vredig te ‘slapen’. Op iedere rechterpagina vind je tekst, gedrukt in een rond lettertype. Er is geen gebruik gemaakt van hoofdletters, punten, komma’s. Het zijn korte zinnen die gemakkelijk voorlezen. Bij de tekst staat telkens een klein afbeelding van iets wat bij de tekst past. Als in de tekst gesproken wordt over de schoenen van papa die nog in de gang staan dan staat er een paar schoenen op de kleine afbeelding op de rechter pagina. Bij de paginanummers staat een afbeelding van een vogeltje. Deze vogel komt ook terug op de urn.
Twee fragmentenjulia en stijn weten niet wat dood is
papa kan toch terugkomen?
dat kan niet, zegt mama
als je dood bent, word je nooit meer levend
dan kun je niet meer ademen
je kunt niet meer praten
je kunt niet meer lopen
mama zegt dat papa nu koud is
net zo koud als de melk uit de koelkast
julia en stijn mogen papa even knuffelen
julia durft het niet zo goed
stijn welvan het lijf van papa
blijft alleen een bergje as over
die as gaat in een soort urn genoemd
die urn kun je begraven
of in een speciale urnenmuur zetten
je kunt hem ook thuis bewaren
sommige mensen bewaren de as niet in een urn
maar strooien deze uit op een mooi plekje
of ze doen een klein beetje as
in een speciaal sieraad
dan is papa altijd bij je
Voor welke leeftijdEen boek om door te nemen met kinderen tussen de vier en de acht jaar. Neem het boek eerst zelf door om te kijken of het niet te zwaar is voor je kind.
VoorlezenBi j het voorlezen kun je met enige aanpassing ook een opa of oom maken van papa Peter wordt gemeld in de inleiding van het boek.
Mijn meningIk nam dit boek mee uit de bibliotheek omdat ik een poosje geleden met mijn zoon van zes had gesproken over het onderwerp. Hij weet wat een begrafenis ongeveer inhoudt, maar wat cremeren inhield wist hij niet en hij was er wel geďnteresseerd in. Ik heb het boek eerst zelf doorgenomen om te zien wat er precies in staat. Het boek heeft veel indruk op mij gemaakt en ik weet zeker dat het kinderen zal helpen te begrijpen wat een crematie inhoudt en wat angst zal wegnemen. Op de tekeningen zie je misschien ‘zware dingen’ zoals een overleden vader, een kist, maar de afbeeldingen zullen kinderen niet bang maken. Je ziet de kinderen hun vader vasthouden, de een durft te knuffelen, de ander niet. Het indraaien van de schroeven van de kist wordt ook in beeld gebracht, ik herken dit zelf wel van begrafenissen. Het is een voorbereiding van dingen die een kind zal meemaken en zal dan minder schokkend zijn denk ik. Het verhaal heb ik niet voorgelezen aan mijn zoontje, dit zou ik wel hebben gedaan als er sprake zou zijn van een crematie in zijn omgeving. Wel heb ik de uitleg die in het boekje wordt gegeven vertaald naar hem. Dat het lichaam een omhulsel is, dat iemand die dood is zijn lichaam niet meer nodig heeft maar wel in je hart blijft voortleven. Wat er bij een crematie gebeurt met het lichaam en de kist. Een naast familielid is, voordat mijn zoon werd geboren, gecremeerd. We zijn een keer wezen kijken bij de plek waar het as verstrooid is. Dit wordt ook genoemd in het verhaal, het as kan worden verstrooid, maar het kan ook in een urn bewaard worden of in een sieraad verwerkt worden. Ik kon merken dat mijn zoontje het prettig vond om wat meer over het onderwerp te weten te komen, het bracht geen angst bij hem naar boven. Het is geen onderwerp wat je aan moet roeren als een kind gaat slapen, maar dat spreekt voor zich neem ik aan. Fijn dat er ook een stukje is geschreven bestemd voor volwassenen. Verder ben ik door het schrijven van deze review te weten gekomen dat In de wolken bestaat (zie informatie over de schrijfster). Een indrukwekkend boek met zeer goede uitleg op het niveau van het kind.
Prijzen vergelijken
Gesorteerd op Prijs
Gelijkwaardige aanbiedingen
Dat zou je kunnen interesseren
Gerelateerde tags voor Doodgaan Is Geen Feest - Fiddelaers-Jaspers, Riet R.
|
|
12.04.2012 15:24
TOPPER
10.04.2012 08:39
Mijn beloofde UZ
09.04.2012 23:15
perfect beschreven