boos Boos BOOS

boos Boos BOOS

Muis is boos, heel erg boos…

• Titel: boos Boos BOOS
• Tekst: Linda Urban
• Illustraties: Henry Cole
• Uitgever: Ploegsma Amsterdam
• Jaar: 2010
• ISBN: 978 90 216 6802 4
• Pagina’s: 32
• Genre: kinderboek, prentenboek
• Prijs: rond de 14 euro

Het verhaal
Muis is boos en staat te springen van woede. Haas zegt dat het gespring van Muis nergens naar lijkt en Muis stopt direct. Haas doet voor hoe het wel moet en Muis probeert hem na te doen. Dat lukt niet zo goed, Muis springt in een modderpoel…
Muis wordt nog bozer en stampt van woede. Beer vindt dat geen stampen, van echt stampen krijg je een aardbeving en schudden de bomen heen en weer. Beer doet voor het moet en Muis doet hem na. Muis valt weer in de modderpoel…
Nu wordt hij pas echt boos en schreeuwt van woede. Wilde Kat vindt het maar een miezerig schreeuwtje. Muis stopt meteen. Kat doet voor hoe je moet schreeuwen en laat horen dat je dan een echo krijgt. Muis doet Kat na maar de echo blijft weg. Als hij net zo gaat staan als Wilde Kat dan verliest hij zijn evenwicht en belandt opnieuw in de modderpoel…
Nu wordt Muis echt, echt, echt heel boos en rolt over de grond van woede. Egel zegt hem dat hij zijn poten in moet trekken en Muis stopt meteen. Egel doet het voor en Muis doet hem na, en rolt weer in de modderpoel…
Nu is Muis echt, echt, echt, echt boos. Hij springt niet, hij stampt niet, hij schreeuwt niet en rolt niet over de grond. Hij staat stokstijf stil van woede.

De tekst en de illustraties
De voorkant van het boek is appelgroen, de titel (boos Boos BOOS) is gedrukt in rode letters. Om de titel heen staat een muisje vier keer afgebeeld, zijn kleding, een gestreepte tuinbroek, doet jongensachtig aan. Muis is inderdaad een hij. Dat Muis boos is, is duidelijk, hij maakt vuisten van zijn pootjes, je ziet hem stampen van woede, zijn gezicht staat op onweer. Dat samen met de titel maakt duidelijk waar dit boek over zal gaan. Op de rode achterkant kan de voorlezer in het kort lezen waar het verhaal over zal gaan. Ook hier zie je Muis, maar dan drie keer, een keer boos, een keer met een verbaasde blik en tot slot Muis die het uitschreeuwt. De schutbladen laten Muis in het begin zien, heel boos, en aan het einde van het boek zie je op het achterste schutblad een vrolijke Muis zien, dansend en springend.

Bij iedere tekening hoort tekst, ongeveer vier regels tekst per keer. De tekst heeft een vaste opbouw (repeterend), dit heb ik hierboven al beschreven. Net voordat Muis in de modderpoel belandt komt er een geluid voor in de tekst zoals Pletsj!, Platsj!, deze woorden staan in grote letters en vetgedrukt. Het verhaal eindigt met Muis in een badje (blikje met water) en het woord: Plons! In het boek zijn korte zinnen gebruikt, dit leest lekker weg. Ik moet een paar woorden uitleggen, maar dat is alleen maar goed voor de uitbreiding van de woordenschat van mijn kleuter. Het gaat om de woorden: miezerig, stokstijf en zelfbeheersing, maar mogelijk dat een ander kind deze woorden wel kent. Fijn dat de dieren hun eigen soortnaam hebben gekregen in dit boek, een kind zal dus niet in de war raken met de namen. De namen staan met een hoofdletter geschreven.

'Voor de perfecte koprol moet je een bal van jezelf maken,'
zei Egel. Hij trok zijn neus en pootjes in tot hij zo rond was
als een bal. 'Kijk, zo!'

Mijn mening
Wat een heerlijk boek om voor te lezen! Veel herkenning als we boze Muis voorop het boek zien, ook mijn kleuter kan soms zonder echte reden kwaad worden. Hij moet er erg om lachen als ik dit benoem. Muis ziet er schattig uit zo in zijn slobberbroek, de andere dieren dragen geen kleren. De tekeningen zijn prachtig. Waarom Muis zo boos is, wordt niet verteld in het verhaal, maar hoe hij zijn boosheid uit wel. De andere dieren reageren heel rustig en vertellen hoe hij beter kan stampen, schreeuwen enzovoort. In tegenstelling tot hoe mijn zoon reageert als ik hem zou vertellen hoe hij nog beter zijn kwaadheid kan uiten, hij zou nog kwader worden waarschijnlijk, staat Muis stil en kijkt hoe het andere dier het doet. Dat Muis telkens in de modderpoel belandt is natuurlijk zeer frustrerend voor hem. Het einde is erg goed gekozen, Muis gaat stokstijf stil staan en trekt daarmee de aandacht van de andere dieren die hem na proberen te doen, maar het lukt ze geen van allen. Bij alle dieren beweegt er wel iets. Muis voelt door de pogingen van de andere dieren zijn boosheid wegebben. Dit is ook heel herkenbaar, mijn kleuter kan soms erg koppig en kwaad zijn om niets, maar het kan ook zo weer omslaan en dan moet hij vaak om zichzelf lachen. Grappig is dat de dieren op het laatst ook nog even voortborduren op het telkens vallen in de modderpoel, dat Muis wel in bad moet gaan. Dit boek vind ik zo leuk, ik zou het zes sterren willen geven, maar helaas het gaat maar tot vijf sterren op Ciao.